Zwykło się przyjmować, że symbol jest znakiem szczególnego rodzaju, pozwalającym zastąpić określoną szerszą czy węższą rzeczywistość. Dzięki symbolice można przekazywać treści, niejednokrotnie bardzo głębokie w swojej wymowie, lecz zawarte w bardzo okrojonej formie. Wraz ze zjawiskiem wielokrotnego użycia symbolu na określenie konkretnej rzeczywistości, jego wymowa kojarzona jest wyłącznie w kontekście tejże rzeczywistości. Posługując się znacznym uproszczeniem stwierdzić można, że w symbolice strażackiej takim utrwalonym znakiem jest sygnał, hejnał czy szczególny rodzaj utworu muzycznego. Wszelkie symbole, w tym także strażacki hejnał, spełniają co najmniej trzy podstawowe, ale także przenikające się funkcje: kultową, informacyjną i zdobniczą. Hejnał Ochotniczej Straży Pożarnej w Brzezinach od chwili prawykonania w roku 1938, jest elementem kulturowym konkretnej wioski i drużyny strażackiej. Po drugie, hejnał w swoim donośnym brzmieniu jest znakiem rozpoznawczym drużyny, informującym o obecności tej konkretnej brzezińskiej grupy ochotników. Po trzecie, hejnał od siedmiu dziesięcioleci stanowi element ubarwiający (zdobniczy) lokalne uroczystości strażackie i patriotyczno-religijne odbywające się w wiosce, bądź poza wsią ale z udziałem brzezińskich strażaków.
Hejnał został zaproponowany w swej treści pierwotnie przez prezesa straży brzezińskiej Paulina Lachmana, około roku 1920. Od dnia 18 września 1938 roku, od chwili rozwinięcia i poświęcenia sztandaru organizacyjnego OSP Brzeziny, hejnał został przyjęty jako obowiązujący sygnał tejże jednostki. Wykonywany był niezmiennie przez kolejnych trębaczy – sygnalistów Ochotniczej Straży Pożarnej w Brzezinach, a mianowicie: Tadeusza Mirowskiego, Józefa Mazura, Franciszka Gąsiora, Ignacego Gąsiora. Wystąpiła pewna przerwa w jego wykonywaniu powodowana użyciem sygnału na uroczystości religijnej związanej z tysiącleciem chrztu Polski (1966) i w następstwie tego politycznym zakazem jego prezentacji publicznej. Aktualnie nastąpiło powtórne jego wykonanie przez nowo zaangażowanego sygnalistę, wyłonionego w drodze konkursu po kolejnych jego edycjach. Dopełnieniem muzycznego aspektu hejnału jest sygnalista umundurowany w uniform letni bądź zimowy, z odpowiednim instrumentem i we właściwym dla konkretnej uroczystości miejscu.
tu wstaw nazwę tu wstaw nazwę