Remiza w polskim pejzażu
dodano: 04-02-2011
Jeśli mówimy o kulturze w straży pożarnej, to już samo wznoszenie remizy było wydarzeniem kulturowym. Każda drużyna strażacka, podobnie jak niemal każda młoda rodzina, dążyła do wzniesienia dla siebie - określonej potrzebami - siedziby. Przez lata była to remiza, która obok gromadzenia sprzętu, pełniłaby w zamyśle wznoszących ją - funkcję świetlicy, a więc miejsca gdzie można się będzie spotkać, skąd tą swoistą rodziną można będzie zarządzać. Z biegiem lat właśnie świetlica remizy strażackiej, garaż i zgromadzony w nim sprzęt, były miejscem pierwszego kontaktu miejscowej ludności z nowościami technicznymi, np. radiem, a w latach powojennych z telewizorem i zdobyczami techniki motoryzacyjnej. Wraz z rozwojem następnych form aktywności strażaków świetlica zamieniała się w salę prób i koncertów dla powstających grup scenicznych. Tworzenie się tym samym swoistych centrów kultury w remizach powodowało, że OSP postrzegane były jako jedne z liczniejszych i lepiej zorganizowanych grup społecznych. W społecznościach lokalnych straże wyróżniały się prężnością i aktywnością organizacyjną, przodowały w podejmowaniu inicjatyw na rzecz regionu i środowiska lokalnego, sprzyjało to ugruntowaniu się autorytetu i sympatii do OSP w społecznościach lokalnych. To również zachęcało do odwiedzania remizy i jej wnętrza.
Badający społeczność lokalną socjolodzy uzyskali potwierdzenie, że obiekt remizy stanowił niejednokrotnie centrum kulturalne wsi. Remiza ze względu na pełnione funkcje zawodowe i społeczne, jest prawie zawsze lokalizowana w centrum wsi. Fakt ten wzajemnie dodatkowo nadaje tej części wsi, gdzie znajduje się remiza, właśnie charakteru centrum. W badanych miejscowościach, poza remizą znajdowały się inne ośrodki użyteczności publicznej, mogące obok swych funkcji specjalistycznych pełnić rolę zbliżoną do domu ludowego. Czyniły to jednak na ogół w stopniu znacznie mniejszym niż remiza. Badania prowadzone jeszcze w latach 90. XX w. dowiodły, ze remiza znajdowała się w 92% odwiedzanych miejscowości, szkoła znajdowała się w 67% badanych miejscowości, zlewnia mleka i klub rolnika w 29%. Posiadały one własne budynki, które mogły być wykorzystane do celów społecznych wsi. W znikomej ilości miały takie obiekty KGW i SKR. Rozmaite zebrania dotyczące problemów wsi i jej mieszkańców odbywały się przede wszystkim w remizie (76% ba-danych miejscowości), dalej w szkole (11%), w klubie rolnika (9%), w pomieszczeniach innych instytucji (4%). Jednak w odczuciu badanych - piszą socjologowie - remiza strażacka była naturalnym centrum życia wioski, była miejscem, w którym zapadały niemal najważniejsze decyzje w sprawach wsi i jej mieszkańców. Wskazuje na to 82% badanych; zebrania w innym lokalu np. szkole czy innej instytucji są postrzegane jako nietypowe. Głównie zimą korzystało się z nich, a to ze względu na ogrzewanie. Centralny ośrodek wydarzeń kulturalnych i towarzyskich wsi stanowiła remiza - wymieniało ją 81% badanych; kolejną pozycję zajmowały: kluby młodego rolnika - 12%, gminne ośrodki kultury, kluby książki i prasy, a także nieraz świetlica w lokalnym zakładzie pracy.
Świetlice strażackie, znajdujące się praktycznie w każdym domu strażaka są po dzień dzisiejszy miejscem spotkań młodzieży strażackiej, zebrań wiejskich, dyskotek, wesel i zabaw, a także zespołów artystycznych działających przy OSP. Tylko w obrębie samego Podkarpacia działa blisko 30 zespołów artystycznych z liczbą niemal 400 członków. W zespołach tych kultywowane są tradycje ludowe oparte na regionalnym folklorze. Brak środków finansowych ogranicza możliwość działania tych zespołów. Częste więc i ścisłe kontakty z gminnymi ośrodkami kultury i ich kierownictwem są sposobem na rozwiązywanie tego problemu. Ale w ogólnej „masie” kulturowej inicjatywy strażackie nadal się wyróżniają. Na tymże Podkarpaciu działa 70 orkiestr dętych OSP z udziałem ponad 1,5 tysiąca muzyków. Swymi występami podczas obchodów Dnia Strażaka czy uroczystości strażackich organizowanych w OSP bądź też uroczystości środowiskowych wzbogacają i uświetniają program. Cyklicznie organizowane są na szczeblu wojewódzkim lub regionalnym przeglądy orkiestr i prezentacja dorobku, czynione nadal w świetlicach strażackich bądź improwizowanych w pobliżu remiz amfiteatrach.
Trzeba jednak odnotować nowy trend wkraczający do środowisk lokalnych. Ze względu na lawinowy rozwój ośrodków konferencyjnych, domów weselnych z zapleczem parkowym i restauracyjnym, coraz częściej imprezy kulturalne odbywają się właśnie w tych nowych
Badający społeczność lokalną socjolodzy uzyskali potwierdzenie, że obiekt remizy stanowił niejednokrotnie centrum kulturalne wsi. Remiza ze względu na pełnione funkcje zawodowe i społeczne, jest prawie zawsze lokalizowana w centrum wsi. Fakt ten wzajemnie dodatkowo nadaje tej części wsi, gdzie znajduje się remiza, właśnie charakteru centrum. W badanych miejscowościach, poza remizą znajdowały się inne ośrodki użyteczności publicznej, mogące obok swych funkcji specjalistycznych pełnić rolę zbliżoną do domu ludowego. Czyniły to jednak na ogół w stopniu znacznie mniejszym niż remiza. Badania prowadzone jeszcze w latach 90. XX w. dowiodły, ze remiza znajdowała się w 92% odwiedzanych miejscowości, szkoła znajdowała się w 67% badanych miejscowości, zlewnia mleka i klub rolnika w 29%. Posiadały one własne budynki, które mogły być wykorzystane do celów społecznych wsi. W znikomej ilości miały takie obiekty KGW i SKR. Rozmaite zebrania dotyczące problemów wsi i jej mieszkańców odbywały się przede wszystkim w remizie (76% ba-danych miejscowości), dalej w szkole (11%), w klubie rolnika (9%), w pomieszczeniach innych instytucji (4%). Jednak w odczuciu badanych - piszą socjologowie - remiza strażacka była naturalnym centrum życia wioski, była miejscem, w którym zapadały niemal najważniejsze decyzje w sprawach wsi i jej mieszkańców. Wskazuje na to 82% badanych; zebrania w innym lokalu np. szkole czy innej instytucji są postrzegane jako nietypowe. Głównie zimą korzystało się z nich, a to ze względu na ogrzewanie. Centralny ośrodek wydarzeń kulturalnych i towarzyskich wsi stanowiła remiza - wymieniało ją 81% badanych; kolejną pozycję zajmowały: kluby młodego rolnika - 12%, gminne ośrodki kultury, kluby książki i prasy, a także nieraz świetlica w lokalnym zakładzie pracy.
Świetlice strażackie, znajdujące się praktycznie w każdym domu strażaka są po dzień dzisiejszy miejscem spotkań młodzieży strażackiej, zebrań wiejskich, dyskotek, wesel i zabaw, a także zespołów artystycznych działających przy OSP. Tylko w obrębie samego Podkarpacia działa blisko 30 zespołów artystycznych z liczbą niemal 400 członków. W zespołach tych kultywowane są tradycje ludowe oparte na regionalnym folklorze. Brak środków finansowych ogranicza możliwość działania tych zespołów. Częste więc i ścisłe kontakty z gminnymi ośrodkami kultury i ich kierownictwem są sposobem na rozwiązywanie tego problemu. Ale w ogólnej „masie” kulturowej inicjatywy strażackie nadal się wyróżniają. Na tymże Podkarpaciu działa 70 orkiestr dętych OSP z udziałem ponad 1,5 tysiąca muzyków. Swymi występami podczas obchodów Dnia Strażaka czy uroczystości strażackich organizowanych w OSP bądź też uroczystości środowiskowych wzbogacają i uświetniają program. Cyklicznie organizowane są na szczeblu wojewódzkim lub regionalnym przeglądy orkiestr i prezentacja dorobku, czynione nadal w świetlicach strażackich bądź improwizowanych w pobliżu remiz amfiteatrach.
Trzeba jednak odnotować nowy trend wkraczający do środowisk lokalnych. Ze względu na lawinowy rozwój ośrodków konferencyjnych, domów weselnych z zapleczem parkowym i restauracyjnym, coraz częściej imprezy kulturalne odbywają się właśnie w tych nowych
R E K L A M A
Aktualności
Najnowsze wideo
Najnowsze zdjęcia
1126467 odsłon portalu


















